Peugeot 205 Turbo 16: Od miejskiego chłopca do wyścigowej bestii!

Peugeot 205 to mały samochód osobowy, który został zaprezentowany przez producenta podczas Salonu Samochodowego w Genewie w 1983 roku, a następnie produkowany do 1997 roku. Łącznie z taśm fabryki zjechało niewiarygodne 5,3 miliona samochodów w trzech wersjach: trzy- lub pięciodrzwiowego hatchbacka lub dwudrzwiowego kabrioletu. Poprzednikiem tego malucha był Peugeot 104, a jego następcą Peugeot 206. Komercyjna wersja samochodu zdobyła również tytuł Car of the Eighties przyznawany przez Car Magazine.

Zbudowany z myślą o wyścigach Grupy A, ten specjalny model miał na celu zwiększenie sprzedaży nowego samochodu, ale gdy w 1983 r. szalało szaleństwo znane jako Grupa B, fabryka zdecydowała się wykorzystać go również w tych bitwach z nadmiernym silnikiem. Silnik nowego, bardziej agresywnego Peugeota 205 znajdował się za przednimi siedzeniami, posiadał turbosprężarkę i szesnaście zaworów, a samochód miał oczywiście napęd na wszystkie koła, w przeciwnym razie nie miałby szans w wyścigach.

Konwersja dla grupy B

Zespół fabryczny PTS przystąpił więc do przebudowy samochodu, który mógłby rywalizować ze słynnym Audi Quattro czy Lancią 037. W latach 1983 i 1984 zbudowano pierwsze 200 egzemplarzy, aby w ogóle umożliwić homologację samochodu. W ciągu tych dwóch lat wyprodukowano również wersję o nazwie Clubman, z której fabrykę opuściło zaledwie trzydzieści sztuk, ale to właśnie na niej bazowały kolejne, coraz mocniejsze wersje.

Wersja wyścigowa z pakietem PTS Clubman miała moc 320 koni mechanicznych przy ośmiu tysiącach obrotów, co zapewniało jej przyspieszenie od zera do 60 w sześć sekund. Skrzynia biegów, zaczerpnięta z Citroëna SM, była pięciobiegowa z krótszymi przełożeniami, jednotarczowe suche sprzęgło zastąpiono dwutarczowym, a mechanizm różnicowy był samoblokujący.

W ciągu następnych dwóch lat osiągi 205 Turbo 16 wzrosły. Tak więc po krótkim czasie samochód pozostał z charakterystycznym wyglądem, ale poza tym był zupełnie nowym samochodem, zwinnym i agresywnym. Nad przednią osią, ze środka spawanego stalowego szkieletu warczał czterocylindrowy silnik o pojemności 1,8 litra z turbodoładowaniem, produkujący 350 koni mechanicznych (wersje hillclimb miały kilkadziesiąt więcej).

Wygląd zewnętrzny oczywiście również uległ zmianie. Nadwozie zostało przeprojektowane przez Heulieza, który wyciął całą tylną sekcję ze standardowych wersji trzydrzwiowych i zastąpił ją stalową blachą. Poza stalowym dachem, reszta poszycia została wykonana z kevlaru, a zarówno przód, jak i tył można było odchylić. Aby to zrobić, zgodnie z przepisami FIA, w samochodzie musiała zostać wbudowana ochronna klatka bezpieczeństwa. Mimo to, w jakiś sposób producentowi udało się obniżyć wagę samochodu poniżej jednej tony.

Walka trwa

Pierwszy prototyp wyścigowego Peugeot 205 Turbo 16 został zaprezentowany w 1983 roku, a pierwszym ostrym startem był Rajd Korsyki w 1984 roku, gdzie zaprezentowano również nowe Sport Quattro. Ari Vatanen prowadził tam przez dwa dni i ostatecznie zajął znakomite czwarte miejsce po lekkim wypadku. W pierwszym sezonie dwieściepiątka wygrała trzy razy, a zespół Peugeot Sport zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej za Audi Sport i Lancia Racing. Niezły wynik jak na pierwszy rok w Grupie B, ale kolejny rok był jeszcze lepszy..

W 1985 roku Rajd Korsyki ponownie był debiutem, tym razem dla zmodernizowanej wersji 205 Turbo 16 Evo 2, w której więcej plastikowych elementów zmniejszyło masę do 910 kg, a to również pomogło samochodowi osiągnąć moc około 530 KM. Przez cały sezon 205-tka w rękach Ariego Vatanena miażdżyła konkurencję, aż do fatalnego Rajdu Argentyny, gdzie Ari Vatanen rozbił się w przerażający sposób przy prędkości prawie 190 km/h. Po kilku dniach walki o życie, spędził kolejne półtora roku na rekonwalescencji i nigdy nie powrócił do rywalizacji w Grupie B. Rolę lidera zespołu przejął jednak Timo Salonen, który w tym samym roku został mistrzem świata, a dzięki niemu Peugeot zdołał zdobyć Puchar Konstruktorów pomimo wypadku Vatanena.

Ostatni rok Grupy B nie oznacza końca wyścigów

Rok 1986 był ostatnim sezonem, w którym ta brutalna Grupa B weszła do rajdów, z Lancią wystawiającą Deltę S4 i Audi z legendarnym Sport Quattro S1. W wyniku tragicznych wypadków w trakcie sezonu i kontrowersyjnych dyskwalifikacji w wyścigu San Remo, który ostatecznie został całkowicie unieważniony, Peugeotowi udało się po raz ostatni zdobyć Puchar Konstruktorów. Mistrzem świata został tym razem kierowca Juha Kankkunen.

W ciągu trzech lat startów w Mistrzostwach Świata, łącznie 4 kierowcom udało się wygrać 16 wyścigów, a nawet po zniesieniu Grupy B, Peugeoty 205 nadal były przerabiane na rajdy długodystansowe i rallycrossowe, z których wygrały Rajd Dakar w 1987 i 1988 roku. Jego następca, 405 Turbo 16, który w dużej mierze bazował na modelu 205, wygrał kolejne dwie edycje, w sumie trzy, w których za kierownicą zasiadał często wspominany Ari Vatanen.

Po powrocie do zdrowia wystartował zmodyfikowanym samochodem w wyścigu Pikes Peak w 1987 roku, ale przegrał z Audi. Nie jest jednak typem człowieka, który się poddaje i powrócił rok później, aby nakręcić niezapomniany pięciominutowy „film” Climb Dance, a także ustanowić nowy rekord toru nowszym Peugeotem 405 Turbo 16.